Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home เพลิน เย็นกายสบายใจ บรรจงจูบแกนเซลีเซล
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















บรรจงจูบแกนเซลีเซล Print E-mail

คมสัน สุริยะ
13 เมษายน 2554


ฤดูใบไม้ผลิ ปี พ.ศ. 2554  ณ เมืองเกิร์ทธิงเก้น ประเทศเยอรมนี


1/


ดอกไม้เบ่งบานสะพรั่งทั่วสองข้างทางบนเส้นทางเดินที่ทอดผ่านอาคารน้อยใหญ่ใน Central campus ของมหาวิทยาลัยเกิร์ทธิงเก้น


2/


3/



ที่แห่งนี้คืออาคารคณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยเกิร์ทธิงเก้น  ซึ่งกำลังจะเป็นสนามประลองระหว่างผู้ท้าชิงปริญญากับบรรดาศาสตราจารย์


4/



หนึ่งในผู้ท้าชิง  เขาคนนั้นคือผมเอง  กำหนดสอบวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกในวันจันทร์ที่ 11 เมษายน 2554  ภาพนี้ถ่ายสองวันก่อนหน้านั้น


5/


ก่อนจะไปขึ้นเขียง  แวะเวียนไปทักทายเจ้าหมีแห่งร้านโคมไฟก่อน 



6/


หมีตัวนี้เป็นเพื่อนมาหลายปีตั้งแต่มาเกิร์ทธิงเก้นครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน  ใครผ่านไปผ่านมาก็ต้องเจอและทัก  เพราะว่าเป็นทางระหว่างตลาดกับศาลาว่าการเมือง  ซึ่งนักศึกษาต่างชาติทุกคนคงต้องใช้เส้นทางนี้


7/


มันน่ารักและเป็นมิตรเสมอ 



8/



และมันก็จะให้กำลังใจนักศึกษาทุกคนให้สอบวิทยานิพนธ์ให้ได้


9/


เอาหล่ะครับ ถึงเวลาขึ้นเขียงกันจริง ๆ แล้ว  นักศึกษาเริ่มชกก่อน  อาจารย์ที่เห็นในภาพคือ ศาสตราจารย์ สเตฟาน คลาเซ่น (Stephan Klasen)  ลูกศิษย์ก้นกุฏิของศาสตราจารย์ อมาตยา เซน (Amartya Sen) ซึ่งได้รางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1998



10/



ถ้าผมจบ  ผมจะเป็นลูกศิษย์รุ่นที่ 4 ของศาสตราจารย์อมาตยา เซน  เพราะอาจารย์ที่ปรึกษาของผมคือ ศาสตราจารย์ คาโรลา กรึน (Carola Gruen) เป็นลูกศิษ์ของศาสตราจารย์คลาเซ่นอีกที 


11/


แต่ดูท่าจะแย่   เพราะคำถามที่ยิงมาทั้งยากทั้งเยอะ  ถ้าตอบไม่ระวังนี่ได้ถึงรื้อวิทยานิพนธ์ทำใหม่  ทำให้ต้องหลับตาคิดสักครู่ว่าจะตอบอะไร  สุ่มสี่สุ่มห้าตอบไปโดนน๊อคไม่รู้ตัว



12/


แต่ก็นั่นแหละครับ  มาถึงวันนี้แล้วก็ต้องสู้   สู้เข้าไป  ตอบเข้าไป  ชี้แจงเข้าไป  แลกหมัดกันให้รู้แล้วรู้รอด 


13/


ก็ลองดูว่าจะออกหัวหรือก้อย  เราก็พยายามชี้แจงทุกอย่างเต็มที่และสุดกำลังของเราแล้ว



14/


ช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน  เมื่อการบรรยายและการตอบคำถามจบลง  กรรมการได้ขอให้นักศึกษาออกไปจากห้องเพื่อจะปรึกษากันว่าจะให้ผ่านหรือไม่   บรรยากาศข้างนอกเป็นไปด้วยความวังเวง   ทุกคนลุ้นระทึก 

เวลาผ่านไปพอสมควร  อาจารย์เรียกกลับให้เข้าไปในห้อง  ถึงตอนนั้นไม่รู้จริง ๆ ว่าผลจะออกข้างไหน  เพราะระหว่างการสอบก็ต่างแลกหมัดกันอย่างดุเดือดเล่นเอาสะบักสะบอมกันทั้งอาจารย์และนักศึกษา   








อาจารย์ทุกคนหันสายตามาจ้องที่ผม  แล้วอาจารย์ประธานกรรมการก็พูดว่า 

Congratulations Dr. Suriya !

ผมจับมือแล้วโผเข้ากอดอย่างไม่มีอะไรต้องอาย



15/


กรรมการสอบทั้งสามท่าน  จากซ้าย 
1.  ศาสตราจารย์  ไมเค่อ  โวลนี่ (Meike Wollni)  ดาวรุ่งพุ่งแรงของเยอรมัน  ได้ศาสตราจารย์เมื่ออายุยังน้อยมาก
2.  ศาสตราจารย์  คาโรล่า  กรึน (Carola Gruen)  อาจารย์ที่ปรึกษา
3.  ศาสตราจารย์  สเตฟาน คลาเซ่น (Stephan Klasen)


พอออกมาจากห้อง  เพื่อนคนหนึ่งเตรียมหมวกรับปริญญาไว้ให้ 
ศาสตราจารย์คลาเซ่นพูดว่า

He can wear the hat.

ทุกคนก็โห่ร้องด้วยความยินดี

ผมรับหมวกมาสวม  และจับมือขอบคุณเพื่อน ๆ ที่มาให้กำลังใจ



16/


17/


เพื่อนอีกคนเตรียมช่อดอกไม้ไว้ให้  และมีป้ายที่เขียนแซวเล่นว่า

Now you can call me
Dr. Komsan Suriya

เล่นเอาเพื่อน ๆ หัวเราะกันไปหมด


18/



สำหรับท่านที่สงสัยว่าหมวกรับปริญญานี้ได้แต่ใดมา  ตอนแรกผมก็ไม่รู้  มารู้ทีหลังว่า  เป็นหมวกกระดาษที่เพื่อนสนิทจะทำให้  แล้วก็จะตกแต่งตามใจเขาให้เป็นเซอร์ไพร้ซ์สำหรับเรา  หมวกของผมนั้น  เพื่อนบรรจงตัดกระดาษสีเป็นรูปธงชาติไทยติดให้สามด้าน  หน้า หลัง และด้านบน  ด้านข้างมีประโยคเขียนว่า

Deine Zauber binden wieder was die Mode streng geteilt.

ซึ่งเป็นประโยคที่คัดมาจากวรรณกรรม Ode an die Freude ของชิลเล่อร์  และซิมโฟนีหมายเลข 9 ของเบโธเฟน  แปลได้ว่า   มนต์วิเศษของท่านเชื่อมสิ่งที่ดูเหมือนจะไม่สามารถเป็นไปได้ให้บังเกิดขึ้นเป็นจริง  (หมายเหตุ: ผู้ประพันธ์วรรณกรรมหมายความถึงอำนาจของพระผู้เป็นเจ้า)

อีกด้านหนึ่งเป็นรายชื่อบทความที่ผมเคยได้รับการตีพิมพ์ลงในวารสารจำนวน 3 เรื่อง 

ส่วนด้านบนเป็นรูปของผมรูปหนึ่ง  รูปแกนเซลีเซล (Gaenseliesel) และรูปหมู่ระหว่างอาจารย์  เพื่อนคนที่ทำหมวก (นิโคล  กรุนเนอวาลด์: Nicole Grunewald)  และผมในวาระต่าง ๆ อีกสองรูป



20/



แถมไม่พอ  เพื่อน ๆ ยังเตรียมรถลากไว้ให้ด้วย  นี่คือรถลากที่เปรียบเสมือนรถม้า  ที่จะพาด๊อกเตอร์ใหม่ไปจูบแกนเซลีเซล  (Gaenseliesel)  หน้าตาของมันก่อนการตกแต่งเป็นอย่างนี้


21/


มันเป็นรถลากประจำคณะก็ว่าได้  เพราะทุกครั้งที่มีการสอบวิทยานิพนธ์มันก็จะถูกนำมาออกมาประดับประดารอไว้   สุดแล้วแต่ว่าการสอบจะลงเอยอย่างไร  

ถ้าสอบผ่านไปด้วยดี  มันก็จะปรากฏตัวออกมาจากที่ซ่อน  พร้อมกับการตกแต่งตามใจเพื่อน ๆ อีกเช่นกัน  ซึ่งรถของผมมีที่พิเศษคือมีธงชาติไทยติดที่หน้ารถและหลังรถ  ปกติเพื่อน ๆ จะเล่นกันแรงกว่านี้  เช่น  สรรหาชื่อแปลก ๆ มาเรียกเรา  แต่ดีที่เขาไม่ทำอะไรผมมาก


22/



เมื่อรถออกมาจากตึกคณะเศรษฐศาสตร์  ก็ได้เวลาขึ้นไปนั่งบนรถแล้ว  รู้สึกเขินมาก  เพราะไม่คิดว่าเพื่อน ๆ จะอุตส่าห์สละเวลาและให้เกียรติมาในวันนี้กันมากขนาดนี้  และทุกคนมีแต่รอยยิ้มแสดงความยินดี


23/



24/



โรเบิร์ต รูดอล์ฟ  (Robert Rudolf)  เพื่อนที่เริ่มเรียนพร้อม ๆ กันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550  เขาจะเป็นคนต่อไปที่จะสอบ  และที่นั่งในรถคันนี้ก็จะเป็นของเขาบ้าง


25/



อาจารย์ที่ปรึกษา  ศาสตราจารย์คาโรล่า  กรึน  มาพร้อมกับบุตรชาย  น้องมานจู (Manju)  นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่อาจารย์ร่วมเดินทางไปพร้อมกับเราด้วย


26/



เพื่อนที่ช่วยลากไปคือ  โยฮันเนส (Johannes) ชาวเยอรมัน กับ ซัมซุล (Symsul) ชาวอินโดนีเซีย  ขอบคุณมาก ๆ ในน้ำใจครั้งนี้


27/


ผ่านไปสองข้างทาง  มีแต่ผู้คนมากมายจ้องมาที่เรา  พยักหน้า  ยิ้ม  โบกมือให้  และส่งเสียงแสดงความยินดี  ทั้งภาษาเยอรมันและอังกฤษ   ผมก็กล่าวขอบคุณ  ยิ้มตอบ  และโบกมือตอบ  รู้สึกได้เลยว่านี่เป็นโอกาสพิเศษจริง ๆ ที่ชาวเมืองเกิร์ทธิงเก้นจะมอบให้กับใครสักคนที่จบปริญญาเอกจากที่นี่



27_1/


ก่อนที่จะจูบแกนเซลีเซล  ผมหันไปกล่าวกับอาจารย์  เพื่อนพ้อง  และผู้คนที่กำลังรายล้อมว่า

ดูสิทุกท่าน  ไม่ว่าคุณจะเป็นชาวเยอรมันหรือชาวต่างประเทศ  คนที่นี่ให้เกียรติคุณอย่างเท่าเที่ยมกัน   ผมภูมิใจมากที่ได้เป็นด๊อกเตอร์แห่งเกิร์ทธิงเก้น

I am very proud to be Doktor of Goettingen!




28/


หลังจากกล่าวขอบคุณเพื่อน ๆ ที่อุตส่าห์มาส่ง  ก็ถึงเวลาที่จะต้องปีนขึ้นไปจูบแกนเซลีเซล  สังเกตว่าจะมีก้อนหินให้เหยียบในน้ำ  แต่ทุกคนก็มีสิทธิ์พลาดได้  เพราะเขาห้ามลองปีนก่อนจบ  จะปีนได้ก็ครั้งเดียวในชีวิต  เพราะฉะนั้นไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจากการปีนครั้งนี้  ยิ่งโดนแชมเปญไปสองแก้ว  ชีวิตเริ่มมีความเสี่ยง  ถ้าตกลงมาน๊อคพื้นก็จบกัน


29/



แต่สำหรับด๊อกเตอร์จากเกิร์ทธิงเก้นแล้ว  ไม่น่าจะมีอะไรเกินความสามารถ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจูบแกนเซลีเซล  

ยังครับ ในภาพนี้ยังไม่ทันได้จูบ  เราต้องปักดอกไม้ก่อนตามธรรมเนียม  นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเพื่อนถึงต้องเตรียมช่อดอกไม้ไว้ให้


30/


เอาละนะครับ



31/



ครั้งหนึ่งและครั้งเดียวในชีวิต


32/



ความฝันที่เป็นจริง   ด๊อกเตอร์จากเกิร์ทธิงเก้นเท่านั้นที่จะจูบแกนเซลีเซลได้


33/


แกนเซลีเซลนำผมมาเยอรมัน  เมื่อผมเห็นภาพของเธอและเรื่องราวที่กล่าวขานกันว่า  เธอเป็นสุภาพสตรีที่มีคนจูบมากที่สุดในโลก  ผมก็คิดว่าจะเป็นไปได้ไหมนะที่เราจะได้จูบแกนเซลีเซล  ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นไปได้ง่าย ๆ อย่างนั้น  เส้นทางมันคดเคี้ยวแต่ก็เลี้ยวมาที่นี่จนได้



34/


ตำนานการจูบแกนเซลีเซลมีเรื่องเล่ามากมาย  แต่ที่เล่ากันบ่อยมีอยู่ว่า  บัณฑิตผู้มีความรู้และสูงศักดิ์จากเกิร์ทธิงเก้นได้ไปสัมผัสกับชีวิตชาวชนบทของเยอรมัน  พบเด็กสาวที่สดใสบริสุทธิ์แต่ยากจนนำห่านไปขายที่ตลาดเพื่อหารายได้มาประทังชีวิต   ในยุคนั้นการเป็นเด็กเลี้ยงห่านถือว่าเป็นงานของคนที่ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ    เขาได้ทำความรู้จักกับเธอและได้เข้าใจว่าชีวิตชนบทมีความยากลำบากอย่างไร  และได้พยายามใช้ความรู้ของเขาเพื่อช่วยเหลือเธอและครอบครัวคนรอบข้างของเธอ

ตามตำนานนี้ทำให้ด๊อกเตอร์จากเกิร์ทธิงเก้นทุกคนก่อนจะจากไปจากที่แห่งนี้ต้องมาจูบแกนเซลีเซลเพื่อระลึกว่า เราไม่ได้มีความรู้ไปเพื่อประโยชน์ส่วนตนเพียงอย่างเดียว  แต่เราต้องไม่ลืมคนที่ด้อยโอกาสในสังคม  คนที่ยังรอความหวังจากเราผู้ที่มีความรู้ดีให้ไปช่วยเหลือ  ซึ่งต้องช่วยให้พวกเขาเหล่านั้นสามารถพัฒนาตัวเองให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นต่อไป 



35/


เล่ามาเสียยืดยาว  ตอนปีนลงก็ระวัง ๆ หน่อย



36/


ในภาษาเยอรมันจะเรียกอาจารย์ที่ปรึกษาว่า แม่ของด๊อกเตอร์  (Doktor-Mutter)  หรือพ่อของด๊อกเตอร์ (Doktor-Vater) แล้วแต่กรณีว่าเป็นอาจารย์ผู้หญิงหรือผู้ชาย  และนี่ก็คือภาพของด๊อกเตอร์  แม่ด๊อกเตอร์  และลูกชายของแม่ด๊อกเตอร์



37/



ส่วนสองคนนี้คือแม่ยกของงาน  ซ้าย นิโคล กรุนเนอวาลด์ (Nicole Grunewald) ชาวเยอรมัน เพื่อนสนิทคนแรกตั้งแต่ผมย้ายมาอยู่ที่เกิร์ทธิงเก้น  และขวา  ริวายานิ  (Rivayani) ชาวอินโดนีเซีย  ที่ย้ายมาจากบอนน์เหมือนกัน  ภาพชุดนี้ที่มีรูปผมอยู่ในนั้นเป็นฝีมือของริวายานิเกือบทั้งหมด 


37_2/


เพื่อนชาวจีน  ซ้าย คือ ชานปิง  ชาวกุ้ยหลิน  และขวา คือ เสี่ยวหยาง ชาวซีอาน 


38/


บรรยากาศของอีกหนึ่งวันให้หลังจากการสอบ  ที่ตลาดใจกลางเมืองช่วงนี้กำลังจัดงานเทศกาลอีสเตอร์  มีร้านรวงมาตั้งจำหน่ายสินค้าพร้อมกับเครื่องเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะทำให้เมืองมีสีสันขึ้นมาหลังจากผ่านพ้นฤดูหนาวที่หนาวเหน็บมาได้หมาด ๆ



40/



41/


ที่แขนซ้ายของแกนเซลีเซลยังคงมีช่อดอกไม้ของเราที่ปักอยู่มาตั้งแต่เมื่อวาน  สังเกตว่าที่แขนขวามีอีกช่อหนึ่ง  ซึ่งเมื่อวานยังไม่มี  แสดงว่าวันนี้ตอนเช้าต้องมีด๊อกเตอร์เกิดใหม่อีกคน 

แกนเซลีเซลจึงมีความสดใสอยู่เสมอ เพราะช่อดอกไม้สดเหล่านี้ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมาสร้างความสดใสไม่มีวันหมด



42/



43/



ผมกลับมาระลึกถึงเมื่อวาน  เหตุการณ์ที่ผ่านไปช่างเหมือนฝัน  มันเกิดขึ้นจริง ๆ แล้วหรือนี่ 


44/


แกนเซลีเซล  เด็กหญิงที่น่าหลงใหลที่สุดในโลก  คนนี้หรือที่นำผมมาเยอรมันและฝ่าฟันจนมาถึงความสำเร็จ


45/


และแก้มขวาของเธอ ก็ยังจะคงเป็นจุดมุ่งหมายของด๊อกเตอร์แห่งเกิร์ทธิงเก้นทุกคนต่อไปอีกนานเท่านาน


46/




ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาชมภาพความสำเร็จในวันเวลาที่พิเศษสุดนี้ของผม  ขอขอบพระคุณคุณพ่อคุณแม่ที่สนับสนุนทุกอย่างด้วยดีและวิเศษสุดตลอดมา  ขอบคุณความใกล้ชิดและกำลังใจจากทุกคน  ผมรู้อยู่แก่ใจว่าปริญญานี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงด้วยความสามารถของผมเท่านั้น  หากแต่เกิดจากการสนับสนุนมากมายที่ผมไม่สามารถลืมเลือนได้


ขอบคุณมากครับ
จากใจ

ดร.คมสัน สุริยะ







กลับสู่สารบัญ













 


 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ