Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home เพลิน คิดเพลิน ๆ นักศึกษาจำอะไรได้บ้าง
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















นักศึกษาจำอะไรได้บ้าง Print E-mail
คมสัน สุริยะ
13 สิงหาคม 2553
 
 
มีอยู่ครั้งหนึ่งผมพบกับนักศึกษาเก่าที่เคยเรียนกับผมในวิชาเศรษฐศาสตร์ชั้นปีที่ 1   รุ่นแรก ๆ ตั้งแต่ผมเริ่มมาสอนในมหาวิทยาลัย  เธอเป็นนักศึกษาจากคณะอื่นมาเรียนเศรษฐศาสตร์เพราะว่าเป็นวิชาบังคับของคณะนั้น   เราได้หยุดสนทนากันสักพัก
 

คุณจำอะไรที่ผมสอนไปได้บ้าง   ผมเริ่มถามด้วยความอยากรู้

 
หนูจำอะไรไม่ได้เลยค่ะอาจารย์    
 
อ๋อ จำได้ละ  
 
จำตอนที่อาจารย์ให้เล่นเกมส์วาดรูปดาวแข่งกันหน้าห้อง   สนุกดีค่ะ
 
จำตอนที่อาจารย์ยกตัวอย่างเรื่องกินน้ำในทะเลทรายได้ค่ะ   ภาพยังติดตาอยู่เลย
 
แล้วก็จำมุขตลก ๆ ของอาจารย์ได้บางเรื่อง  
 
แต่อย่าให้ถามเรื่องเส้นอุปสงค์อุปทานนะคะ จำไม่ได้ว่าเส้นไหนเป็นเส้นไหน
 
แต่ทำไงได้หล่ะคะ ในชีวิตจริงหลังจากนั้นมันไม่เห็นมีเส้นพวกนี้เลย
 

 
คำตอบของอดีตนักศึกษาของผมทำให้ผมต้องกลับมาคิดใหม่ว่า   นี่ตกลงเราสอนอะไรลงไป  แล้วเราควรปรับปรุงการสอนอย่างไร
 
หากสังเกตจากคำตอบจะพบว่า เรื่องไหนที่สนุกสนาน นักศึกษาจะจำได้ และเป็นความจำในระยะยาว แม้เวลาผ่านไปห้าหกปี หรือนานกว่านั้น   ก็คิดว่านักศึกษาจะยังจำได้
 
เรื่องไหนที่ใช้ตอบข้อสอบ   นักศึกษาจะลบความจำนั้นทิ้งไปหลังจากสอบเสร็จ เพราะว่าต้องเอาหน่วยความจำไปจำเรื่องที่จะใช้สอบวิชาอื่นต่อไป
 
ตกลงเมื่อเราเรียน ๆ ลบ ๆ แล้วสุดท้ายบัณฑิตที่จบออกมาเหลือความทรงจำอะไรบ้างที่ได้เรียนไปแล้ว
 
สิ่งที่จะใช้ได้ในชีวิตจริงยังเหลืออยู่เท่าไร  
 
ตกลงมหาวิทยาลัยสอนคนไปเพื่ออะไร เพื่อให้มีความรู้ หรือเพื่อให้รู้ว่าคนนี้ได้ผ่านมหาวิทยาลัยแล้ว
 
 
 
เราต้องคิดหาวิธีการสอนนักศึกษากันใหม่  
เราต้องมุ่งไปที่ความจำด้วยความเข้าใจ หรือจำได้ด้วยความสนุกสนาน
มันจึงจะเป็นความจำระยะยาว
และทำให้นักศึกษาได้อะไรออกไปจากมหาวิทยาลัยเพื่อใช้ในชีวิตกันจริง ๆ
 
 
ตูนซิมวิจัย  เป็นความพยายามหนึ่ง
อย่างน้อยเมื่อวัดจากตัวผมเอง
ผมเขียนอะไรลงไปในบทความซีรีย์เกร็ดการทำวิจัยบ้าง ผมก็จำไม่ได้ทั้งหมด
แต่ผมจำเรื่องราวได้ทุกตอนที่ปรากฏในตูนซิมวิจัย
ถึงจะจำไม่ได้เป๊ะ แต่อย่างน้อยก็รู้คร่าว ๆ ว่าใครไปเจอใคร แล้วใครพูดอะไรกับใคร
 
 
เกมส์ที่เราจะเล่นกันในวิชาเศรษฐศาสตร์ก็เป็นอีกความพยายามหนึ่ง
เมื่อวัดจากตัวผมเองเช่นกัน     ถามว่าทำไมผมถึงเล่นหุ้นเป็น  
ทำไมไม่เคยลืมวิธีการเล่นหุ้นเลย
ก็เพราะว่าผมเคยเล่นในตลาดหุ้นจำลองมามากถึงสามสี่ครั้ง
ถึงวันนี้ผมก็ใช้วิชาเล่นหุ้นที่จำได้นี้ทำเงินทำทองให้ตัวเอง
ซึ่งไม่ได้เป็นความรู้ที่ต้องเปิดตำราอ่านเลย
แต่เป็นความรู้ที่จำได้จนเข้าใจ   แบบว่าจำได้เข้าไปถึงชั้นกล้ามเนื้อ อย่างไรอย่างนั้น
 
 
การทำให้การศึกษาเป็น Edutainment นั้นจึงสำคัญมาก
ตราบเท่าที่ผมยังเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยอยู่
ผมจะพยายามทำเต็มที่ที่จะทำให้การสอนเศรษฐศาสตร์เกิดความสนุกสนานมากที่สุด
แล้วเราจะวัดผลกันที่ลูกศิษย์ที่จบไปนาน ๆ   มาดูกันว่าเขาจะยังจำอะไรได้บ้าง  ดีไหมครับ
 
 


 
 
 
 








 
 
 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ