Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home ทางข้างหน้า อาชีพนักวิจัย มีเส้นตาย แต่อย่าขีดเส้นตาย
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















มีเส้นตาย แต่อย่าขีดเส้นตาย Print E-mail
คมสัน สุริยะ
10 กรกฎาคม 2553
 
 
ผมค้นพบว่านักวิจัยควรมีเส้นตาย แต่อย่าขีดเส้นตายให้กับการเขียนรายงาน
 

ครั้งหนึ่งเมื่อผมประสบปัญหามาก ไม่สามารถเขียนรายงานการวิจัยออกมาได้   แต่เวลาก็เร่งรัดเข้ามาเรื่อย ๆ   ผมพยายามวิเคราะห์ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

 
ประการแรก ผมคาดหวังกับรายงานวิจัยแต่ละฉบับค่อนข้างมาก   ต้องการให้สมบูรณ์แบบ ดังนั้นจึงใช้เวลาวางพล็อตเรื่องค่อนข้างนานกว่าที่จะออกมาสมดุลย์    แต่กระนั้นผมก็ชอบที่จะได้ยินจากอาจารย์ที่ปรึกษาว่า Well-designed หรือ Well-organized 
 

ประการที่สอง งานแต่ละส่วนเป็นงานปราณีตต้องใช้เวลาทำนาน ต้องลงทุนลงแรงนาน ไม่เหมาะแก่ความเร่งรีบ 
 

ประการที่สาม งานบางอย่างเอากลับมาแก้ใหม่ไม่ได้ ส่งแล้วส่งเลย และมันจะติดเป็นผลงานเราไปตลอด
 
 
เมื่อรวมสามประการนี้เข้าด้วยกัน ทำให้ผมคิดว่าหากทำงานแบบรีบ ๆ มันจะออกมาลวก ๆ แล้วเมื่อคนมาอ่านหรือมาเห็นเข้าก็จะคิดว่าผมทำได้เพียงเท่านี้เองหรือ   ผมจึงไม่ลงมือทำมันสักที   แต่จะใจเย็น ๆ ค่อย ๆ คิดจนกว่าจะตกผลึก
 

ปัญหาที่เกิดขึ้นคือเมื่องานมีเส้นตาย และเร่งรัดเข้ามาเรื่อย ๆ   มันทำให้ผมกังวลว่าจะไม่มีเวลาที่จะทำให้กระบวนการตกผลึกเกิดขึ้นได้   งานก็ไม่เดิน  เวลาก็กระชั้น   ผมคิดว่าอาจจะเข้าตาจน
 

ทางออกทำอย่างไร   ผมมาคิดว่าการตกผลึกเกิดขึ้นได้อย่างไร   เมื่อก่อนสมัยทำการทดลองวิทยาศาสตร์   สารละลายที่จะตกผลึกต้องเคี่ยวให้เต็มที่ด้วยความร้อนแล้วปล่อยให้นิ่ง   อย่าไปคนมันอีก   ทิ้งไว้หนึ่งคืนมันจะตกผลึก
 

ผมจึงได้คิดว่า   ถึงเราจะมีเส้นตาย   ให้เรารับรู้ไว้ในใจว่ามีก็พอ   ไม่ต้องไปกำหนดว่าเราจะต้องเขียนงานให้เสร็จเมื่อไร ให้ทำเป็นลืมไปซะ  คือ มีเส้นตาย  แต่ไม่ขีดเส้นตาย    ให้คิดว่างานจะเสร็จเมื่อไรก็ช่างมัน   โลกจะแตกไปก่อนก็ช่างมัน
 

จากนั้นให้เร่งตัวเองด้วยการเติม input ที่จำเป็นเข้าไปให้มากที่สุดในรายงาน   อัดเข้าไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้   แล้วทำอย่าหยุด ติดต่อกันไปอย่างนี้จนกว่า input เหล่านั้นจะหมด มันจะใช้เวลากี่วันก็ช่างมัน ไม่ต้องสนใจ   สนใจแต่อัดเข้าไปอย่างเดียว
 

จากนั้นให้อาบน้ำพักผ่อน นอนหลับสบาย ๆ  
 

ระหว่างนี้อย่าเล่นอินเตอร์เน็ต อย่าดูทีวี   อย่าให้คลื่นแม่เหล็กและข่าวสารภายนอกมารบกวน  
 

สมองของเราจะวนเวียนอยู่แต่กับ input ที่เราอัดเข้าไปก่อนหน้านี้   เมื่อทิ้งไว้สักพักโดยไม่ต้องคิดว่านานเท่าไร มันจะตกผลึกเอง   แล้วรีบเขียนบันทึกไว้    มันจะออกมาเหมือนน้ำพุ   ไม่หยุด   ออกมาเรื่อย ๆ    ถ้าไม่จดไว้จะลืมหมด   ปัญหาคือจะจดทันหรือไม่เท่านั้นเอง
 
 
สิ่งที่จดไว้นั้นมันคือบทวิเคราะห์   บทสรุป และข้อเสนอแนะของงานวิจัย ซึ่งเป็นสามส่วนที่เขียนได้ยากที่สุดของรายงานวิจัย    พอเขียนได้ทุกอย่างก็จบ
 

เมื่อกลับมาทบทวนว่าตอนนี้เวลาผ่านไปนานเท่าไร   นับได้เพียงสามวันเท่านั้น   โถ่ มัวเสียเวลามาสองอาทิตย์
ไม่ได้การได้งาน   เพราะมัวแต่เครียดกับเส้นตาย    พอยกมันทิ้งไปจากหัวใจ   สามวันก็ทำเสร็จแล้ว
 
 
การค้นพบเคล็ดลับนี้จึงทำให้ผมมีเวลาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสี่เท่า   แทนที่จะใช้สิบสี่วันแล้วไม่ได้งานเป็นชิ้นเป็นอัน กลับจะทำเสร็จได้ในสามวัน   นั่นหมายความสิบสี่วันผมจะทำรายงานได้อย่างน้อยสี่ฉบับทีเดียว   แบบนี้ถ้ามีเวลาข้างหน้าอีกยี่สิบปีก็เท่ากับมีถึงแปดสิบปี
 
 
 




 






 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ