Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home เคล็ดลับวิจัย แบบจำลอง CGE เรียน CGE ต้องมีครู
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















เรียน CGE ต้องมีครู Print E-mail
คมสัน สุริยะ
23 มกราคม 2553
 
 


เมื่อสามสี่ปีก่อน ผมกับคุณอัครพงศ์ อั้นทอง (พี่อั้น) คุยกันว่าเราน่าจะทำแบบจำลอง CGE มาใช้ที่สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่   เมื่อเห็นพ้องต้องกันแล้วก็เลยนำไปเสนออาจารย์มิ่งสรรพ์   คิดว่าอาจารย์ต้องโอเคด้วยแน่ ๆ    แต่ปรากฎว่าอาจารย์เบรกไว้อย่างแรง ด้วยประโยคอมตะที่ว่า คนเรียน CGE  ต้องมีครู แต่คุณไม่มีครู


 
 
ทำไมเรียน CGE ต้องมีครู อาจารย์มิ่งสรรพ์กรุณาอธิบายว่า แบบจำลองนี้ค่อนข้างละเอียด มีเกร็ดเคล็ดลับมากมาย ถ้าเรียนด้วยตัวเองอาจจะได้ความรู้อย่างมาก 90%  แต่อีก 10% ที่เหลือจะได้จากคำแนะนำของครูเท่านั้น เพราะว่าครูจะรู้ทางหนีทีไล่   และผ่านประสบการณ์แก้ปัญหาต่าง ๆ มาก่อน
 

 
ถ้าเราไม่มีครู เราก็จะทำแบบจำลองออกมาแล้วรันไม่ได้ หรือรันได้ก็ไม่ถูกต้อง อีกทั้งไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่ามันถูก  
 

 
ในเรื่อง CGE อาจารย์มิ่งสรรพ์จึงไว้ใจฝีมือของอาจารย์อนันต์ วัฒนากุลจรัส         ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของศาสตราจารย์  เอียน      ค๊อกซ์เฮด จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน เมดิสัน ประเทศสหรัฐอเมริกา 
 
 

เมื่อผมได้มาเยอรมันจึงพยายามหาครู และได้พบกับชื่อของศาสตราจารย์โยฮันเนส เบิ๊ร์กเก้อร์ (Johannes Broecker)  ทางเว็ปไซต์ของมหาวิทยาลัยคีล (Kiel)  คิดไว้ว่าสักวันต้องขอไปเรียนด้วย   เมื่อกลับไปเยอรมันครั้งที่สอง พร้อมกับข้อมูล SAM ของหมู่บ้านท่องเที่ยวในมือ   ผมก็เขียนไปขออนุญาตอาจารย์เบิ๊ร์กเกอร์ว่าขอไปนั่งเรียนด้วยได้ไหม อาจารย์ก็ใจดีอนุญาตให้เข้าเรียนด้วย   บอกว่ากล้ามาก็กล้าสอน   เพราะการเดินทางจากบอนน์มาคีลทุกวันอังคารติดต่อกันทั้งเทอมเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีใครทำกัน     (พอ ดร. มันสเก้ อาจารย์ใหญ่ที่บอนน์ทราบเรื่องนี้ถึงกับแซวว่าเป็นนักศึกษาปริญญาเอกของ ZEF ที่เดินทางนับเป็นระยะทางได้มากที่สุด)
 

 
ตอนแรกอาจารย์เบิ๊ร์กเก้อร์ไม่ค่อยสนใจผมเท่าไร เพราะคิดว่าคงมา ๆ ขาด ๆ อาจารย์จึงไม่ได้คาดหวังอะไรจากผมเท่าไร มุ่งให้ความสนใจกับลูกศิษย์ก้นกุฎิที่อยู่ในหลักสูตรปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์เชิงปริมาณ (Quantitative Economics)          ของมหาวิทยาลัยคีลเองมากกว่า   ประกอบกับช่วงแรก ๆ ผมเดินทางมาเหนื่อยทำให้ร่างกายไม่เข้าที่ อาจารย์ถามอะไรก็ตอบไม่ได้   อาจารย์ก็คิดว่าไม่รู้เศรษฐศาสตร์จุลภาค ถึงกับสั่งให้ไปทบทวนมาใหม่      แต่เมื่อภายหลังที่ผมเริ่มชินกับการเดินทางก็เริ่มไม่ค่อยเหนื่อย   ประกอบกับเริ่มคุ้นกับวิธีการสอนของอาจารย์ ทำให้สถานการณ์ในห้องเรียนเริ่มดีขึ้น
 
 


1/ อาจารย์เบิ๊ร์กเก้อร์
 
 


 
แต่วิชานี้มีภาคปฎิบัติในแล็ปคอมพิวเตอร์ด้วย   ในช่วงบ่าย คุณมารีย์-แค็ทเธอลีน รีกฮอฟ  (Marie-Catherine Riekhof)  จะเป็นผู้สอน ซึ่งโปรแกรมที่ต้องทำมีทั้ง Matlab และ GAMS    ผมประสบปัญหามากเพราะเขียน GAMS  ไม่เป็นเลย   ถึงพอจะรู้ Matlab แต่วิธีการเขียนโค้ดของศาสตราจารย์เบิ๊ร์กเกอร์เป็นแบบที่แปลกมาก   ผมไม่เคยเห็นมาก่อน   กว่าจะแกะโค้ดได้หมดก็หลังจากเรียนจบมาแล้ว   เลยเขียนไว้ในบทความเรื่อง เข้าใจแล้ว CGE ใน Matlab
 
 


2/ คุณมารีย์กับคมสัน
 
 


ผมเลยกลายเป็นเหมือนคนรั้งท้ายในแล็ปคอมพิวเตอร์   เขาทำอะไรเราก็ทำไม่ได้ ช่วงเวลาสองชั่วโมงในแล็ปจึงกดดันมาก ซึ่งกว่าผมจะเข้าใจจนทำได้จริง ๆ ก็ต้องใช้เวลาทำความเข้าใจอีกเทอมหนึ่งเต็ม ๆ    หลังจากเลิกแล็ปแล้วผมก็จะเหนื่อยมาก   ต้องมานอนเล่นที่ม้านั่งชายทะเล แบบว่านอนพักไปด้วยทำใจไปด้วย   จากนั้นก็จะขึ้นรถไฟกลับบอนน์อย่างสะบักสะบอม   อาทิตย์หน้ามาใหม่
 
 


3/ ม้านั่งที่ชอบมานอนที่ชายทะเล ตอนนี้โดนหิมะถล่ม
 


 
ก่อนมาเรียนครั้งต่อไป ผมจะเอาโค้ดของโปรแกรม GAMS มานั่งแกะ และพยายามหาทางดาวน์โหลดแบบฝึกหัดจากเจ้าของโค้ด คือ Markusen และ Rutherford มานั่งทำ   คือ ถ้าเรารู้ตัวว่าเราทำไม่ได้ก็ต้องพยายามทำให้หนักขึ้นเป็นสองเท่า    ในช่วงหลัง ๆ จึงเริ่มทำแล็ปได้เร็วขึ้นและถูกต้องขึ้น   แต่แล้วเวลาก็สั้นนัก แล็ปคอมพิวเตอร์ก็ต้องจบลงในขณะที่ผมกำลังเครื่องร้อน   คำถามสุดท้ายของผมที่มีต่อคุณมารีย์ก็คือ ตกลงที่เราฝึกเขียน GAMS แบบ MPSGE มานี่ เป็นแค่ของเล่นใช่ไหม   แล้วของจริงเขาทำยังไง   คุณมารีย์ก็บอกว่าให้ไปถามอาจารย์เบิ๊ร์กเก้อร์ 
 
 


อาจารย์ตอบว่าใช่     GAMS แบบ MPSGE เป็นแค่ของเล่น   เพราะยังพัฒนามาได้ไม่สมบูรณ์ ถ้าอยากจะทำของจริงต้องเขียนใน Matlab ตามที่อาจารย์เขียนมาให้ไว้   หรือไม่ก็ต้องเขียนใน GAMS เอง
 


 
ผมไม่อยากได้ยินทั้งสองเรื่อง   เพราะตอนนั้นผมยังแกะโค้ด Matlab ของอาจารย์เบิ๊ร์กเก้อร์ไม่ออก ทำให้ไม่อยากใช้ Matlab  และก็ไม่อยากเขียนทุกอย่างใน GAMS เอง เพราะจะเป็นโครงการที่ยาวมาก เพื่อน ๆ ที่ใช้ CGE ที่เขียนบน GAMS ก็ใช้ของที่มีครูเขียนไว้ให้แล้ว   แต่ต่างครูก็ต่างวิธี     การเขียนโปรแกรม CGE มีหลายทาง ครูคนหนึ่งก็ชอบอีกอย่างหนึ่ง บางครั้งทางต่างกันไปคนละอย่างเลย 
 



ต่อมาผมตัดสินใจว่าจะใช้ Maltab และเริ่มต้นแกะโค้ดของอาจารย์เบิ๊ร์กเกอร์อย่างจริง ๆ จัง ๆ    อาจารย์เขียนไว้สั้น ๆ แต่มีรายละเอียดที่ลงลึกไปหลายชั้น   ผมก็ตามไปแกะทีละชั้น ๆ จนครบ   จึงเข้าใจกลไกของโค้ดที่อาจารย์เขียนไว้   และในที่สุดก็นำมาใช้ได้กับข้อมูลของผม

 
 

ผมได้นำผลงานมานำเสนอให้อาจารย์เบิ๊ร์กเกอร์กับคุณมารีย์ฟังเมื่อวานนี้ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แบบจำลองของผมทำได้ถูกต้อง       อาจารย์ชี้แนะเพิ่มเติมว่าควรปรับปรุงตรงนั้นตรงนี้อีกนิดหน่อย   ผมว่านี่คือ 10% ที่เหลือ เพราะอาจารย์เท่านั้นที่จะมองออกว่าแบบจำลองนี้ยังขาดเหลืออะไร  
 

 


4/ ในการสัมมนาที่คีล นับจากซ้ายคือคุณมารีย์    ถัดมาเซบาสเตียน(นักศึกษาจากฮัมบวร์ก) และทางขวาคืออาจารย์เบิ๊ร์กเกอร์ 
 
 
 

 
อาจารย์เบิ๊ร์กเก้อร์เมื่อเห็นผลงานของผมก็รู้สึกดีกับผมขึ้นมาก    เพราะอย่างน้อยลูกศิษย์คนนี้สอนไปแล้วก็ใช้ได้   ถึงกับยอมถ่ายรูปคู่ด้วย เพราะปกติอาจารย์จะไม่ค่อยมีอารมณ์ถ่ายรูปกับใคร แล้วบอกผมว่า ถ้าอยากกลับมาคีลเมื่อไรก็ย่อมได้   ยินดีต้อนรับเสมอ
 
 






5/ อาจารย์เบิ๊ร์กเก้อร์กับคมสัน
 


 
ผมดีใจมากที่แบบจำลอง CGE ของผมออกมาดี ทำได้ถูกต้อง และรู้วิธีที่จะปรับปรุงให้มันดียิ่งขึ้น   ผมดีใจที่อาจารย์เริ่มชอบผมขึ้นมาบ้าง และยิ่งดีใจที่มีเพื่อน ๆ ที่คีลที่ให้การต้อนรับอย่างเป็นมิตร   ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่ก้าวลงจากรถไฟเมื่อมาถึงสถานีคีล 
 
 

อาจารย์มิ่งสรรพ์ตอนนี้ยังไม่ทราบว่าผมมีครูแล้วเพราะผมยังไม่ได้เล่าให้ฟัง   ผมทำได้ในเรื่อง CGE ระดับหมู่บ้าน   แต่พี่อนันต์ วัฒนากุลจรัส เชี่ยวชาญเรื่อง CGE ในระดับประเทศ   ทั้งสองแบบต่างกันมากเพราะรายละเอียดต่างกันทั้งด้านฐานข้อมูลและเนื้อหาการวิเคราะห์   ต่อไปอาจารย์มิ่งสรรพ์จึงมีทางเลือกที่จะใช้แบบจำลองทั้งในระดับประเทศและระดับหมู่บ้าน   
 
 


ผมว่าถ้ากลับเมืองไทยแล้วจะทำข้อมูลของอีกหลาย ๆ หมู่บ้าน ที่เล็ง ๆ ไว้ก็มีหมู่บ้านสบวิน จังหวัดเชียงใหม่ และหมู่บ้านสามขา    จังหวัดลำปาง   เมื่อได้หลาย ๆ หมู่บ้านแล้วน่าจะสามารถผูกเข้าด้วยกันให้กลายเป็นเศรษฐกิจการท่องเที่ยวระดับภูมิภาค   
แล้วต่อไปอาจจะทำให้ความฝันเรื่องการทำ CGE ระดับภาค (เช่น ภาคเหนือ) กลายเป็นจริงขึ้นมาได้    โดยเน้นไปที่เศรษฐกิจระดับหมู่บ้าน   คิดว่าจะเป็นงานวิทยานิพนธ์สำหรับนักศึกษาปริญญาโทและเอกได้อีกหลายโปรเจคสำหรับสิบปีข้างหน้า
 
 





 
 
 
 

 
 
 
 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ