Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home เพลิน คิดเพลิน ๆ ปมที่สร้างสรรค์และปมที่บ่อนทำลาย คำอธิบายเชิงฟิสิกส์
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















ปมที่สร้างสรรค์และปมที่บ่อนทำลาย คำอธิบายเชิงฟิสิกส์ Print E-mail
คมสัน สุริยะ
18 ตุลาคม 2552
 
 
ช่วงเทศกาลมอบรางวัลโนเบลก็จะมีการมอบรางวัลอิกโนเบล (IgNobel) สำหรับงานวิจัยแผลง ๆ ด้วย ผมสะดุดตาอยู่ที่รางวัลอิกโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 2008 
 
 
ดอเรียน เรย์เมอร์ (Dorian Raymer) และ ดักลาส สมิธ (Douglas Smith) จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียในซานดิเอโก (University of California at San Diego) สหรัฐอเมริกา ใช้สมการคณิตศาสตร์พิสูจน์ว่า  เส้นเชือก   เส้นไหมพรม    เส้นผม   หรือสิ่งที่มีลักษณะเป็นเส้น   หากอยู่ใกล้กันแล้วจะพันกันได้เอง  และในที่สุดจะกลายเป็นปมที่แก้ไม่ออก   โดยชื่อผลงานคือ "เงื่อนธรรมชาติของเส้นเชือกที่ยุ่งเหยิง" (spontaneous knotting of an agitated string)
 
 

เรื่องนี้มองได้สองทาง ทางบวกและทางลบ   ในการมองทางลบก็คิดได้ว่าความรกรุงรังในชีวิตจะทำให้ชีวิตเกิดปมปัญหาที่แก้ไม่ได้   นี่คือปมที่บ่อนทำลายชีวิต  
 

 
ในการแก้ไขก็มีคำแนะนำอยู่ว่าคนที่มีประสิทธิภาพในการทำงานสูงมักจะจัดโต๊ะทำงานให้ว่าง   เคลียร์ทางเดินให้โล่ง และจัดห้องให้เป็นระเบียบ   โดยเฉพาะห้องนอน แต่ถ้าเป็นระเบียบทุกห้องก็จะดีมาก
 
 

ในการมองทางบวก วิชาความรู้ต่าง ๆ ที่เรียนมาอย่างหลากหลาย กับประสบการณ์ตรงของผู้เรียน จะพันกันจนทำให้เกิดความเข้าใจอะไรที่ลึกซึ้ง และกลายเป็นความรู้ใหม่ เหมือนกับว่าเซลล์สมองที่มารวมกันหลาย ๆ เซลล์จะประสานกันสร้างปมที่แข็งแรงขึ้นเป็นเซลล์ความหยั่งรู้เซลล์ใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน   นี่คือปมที่สร้างสรรค์
 

 
ก่อนที่จะเข้าใจอะไรซึ่งเป็นความรู้ใหม่ ปมที่เริ่มกำเนิดขึ้นจะก่อให้เกิดคำถามมากมายแก่เจ้าของ จนเจ้าของอยู่ไม่ได้ต้องถาม ต้องสำรวจ ต้องค้นคว้าหาคำตอบ แล้วเมื่อได้คำตอบก็จะเกิดองค์ความรู้ใหม่ขึ้นมา    ความรู้นั้นไม่จำเป็นต้องใหม่สำหรับโลก แต่ใหม่สำหรับเจ้าของ   ดูตัวอย่างจากเด็กที่เรียนอะไรหลาย ๆ อย่างมาแล้วก็เริ่มคิดเชื่อมโยงเรื่องโน้นเรื่องนี้เข้าด้วยกันแล้วเกิดเป็นความสงสัย 
 
 
 
ปมที่สร้างสรรค์อย่างนี้จำเป็นสำหรับชีวิตการเป็นนักวิจัย เพราะต้องขยันสงสัย จริง ๆ ต้องจ้างเด็ก ๆ มาตั้งคำถามวิจัย ไอน์สไตน์ก็ชอบเล่นกับเด็ก ๆ เพื่อแอบหาคำถามวิจัยมาแล้ว   (เราน่าจะวิจัยว่าคำถามที่ตั้งขึ้นโดยเด็กหรือผู้ใหญ่ อันไหนสามารถเป็นคำถามวิจัยที่ดีกว่ากัน โดยลองให้เด็กประถมสักชั้น ป.5 ป.6 ตั้งคำถามมาสัก 100 คำถาม แล้วเปรียบเทียบกับคำถามของนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปี 3 และ 4  จำนวน 100 คำถามเท่ากัน ดูว่าคำถามไหนน่าจะเวิร์คกว่ากันที่จะเอาไปขอทุนวิจัย --- ไม่เลว งานวิจัยนี้อาจจะได้อิกโนเบลปีหน้า)
 
 
 
รางวัลอิกโนเบลตั้งขึ้นเมื่อปี  1981 โดยมาร์ก อับราฮัมส์ (Marc Abrahams) บรรณาธิการนิตยสารทางวิทยาศาสตร์  ซึ่งต้องการมอบรางวัลอิกโนเบลให้แก่ผลงานทางวิทยาศาสตร์แผลง ๆ ที่ตั้งใจวิจัยจริงๆ โดยมีสโลแกนว่า  ?เราหัวเราะก่อนแล้วจึงจะได้แง่คิด?
 
 
 
 


 




 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ